TAZE EKMEK KOKUSU VE HAYAT

Marketin kapısından çıkıp otoparka doğru yürümeye başladım. Ortalık kalabalık. O anda dikkatimi çekti; karşıdan gelen kadınlar göz ucuyla önce bana bakıyor, sonra elimde tuttuğum büyük pakete…

Marketin kapısından çıkıp otoparka doğru yürümeye başladım.

Ortalık kalabalık.

O anda dikkatimi çekti; karşıdan gelen kadınlar göz ucuyla önce bana bakıyor, sonra elimde tuttuğum büyük pakete.

Ardından ya küçük bir dirsek temasıyla birbirlerini uyarıyorlar ya da sanki üzerime kadın iç çamaşırları geçirip öyle dışarı çıkmışım gibi bir tebessüm yayılıyor yüzlerine.

Önce tuhaf geldi.

Neden sonra anladım, elimdeki paketin üzerindeki yazı okunuyor, resim de net biçimde görünüyor.

Peki ne taşıyorum, dersiniz?

Ekmek yapma makinesi!

Geçen gün Söke Un açıkladı: Ev ekmek makineleri için piyasaya sürdükleri “karışım un” satışları beklentilerinin üç kat üzerinde artmış.

Bana kalırsa bu yıl Söke Un ve diğer markaların satışları daha da artar.

Çünkü son günlerde hangi kadın muhabbetine kulak misafiri olsam, içinde ya ekmek makinesi lafı geçiyor ya da “yedi tahıllı ekmek” ten; zeytinli ekmek, kekikli ekmek gibi değişik ekmek tariflerinden konuşuluyor.

Açıkçası beni de baştan çıkartan bu muhabbet oldu.

Bir de ablamlardayken yediğim makineden taze çıkmış ekmeğin zeytinyağına banılınca kazandığı enfes tat tabii!

Bir ara güldüm kendime.

Haşmet dedim, şaşırma!

İnsanın hem midesini hem de ruhunu kanatlandıran şey “fırından taze çıkmış ekmek”tir, makine de neymiş, dedim!

Şimdi bazı sabahlar az sonra mutfaktan gelecek bip bip seslerini heyecanla bekleyerek uyanıyoruz.

Ekmek makinesinden gelen bip bipler bütün uyandırma saatlerinden daha güzel, hayatla çok barışık bir alarm işlevi görüyor.

Üstelik o bip bipler çok hoş bir şeyi, birazdan bütün eve yayılacak mis gibi ekmek kokusunu müjdeliyor!

Bana kalırsa ekmek makinesi modasını asıl ve derinden tetikleyen şey bu koku!

Biliyorum; ev aletlerinin, özellikle de mutfakta kullanılanların çok sık değişen modaları vardır.

Bir alet moda olmaya görsün, bir koşu gidip taksitle falan alınır. Bir süre kullanılır. Ama çok geçmeden rafa kaldırılır, anneden kalma yöntemlere geri dönülür.

Genel işleyiş böyledir.

Peki ekmek makineleri de öyle olacak mı, bu moda çarçabuk geçecek mi?

Ekmek makinesi müthiş pratik bir şey.

Ayrıca çeşitleme yapma, mutfakta tatlı tatlı oyalanma ve sofrayı renklendirme imkânı veriyor.

Ama sanırım işin püf noktası makinenin kapağı açıldıktan sonra yayılan o güzelim koku…

Şimdi “sen erkeksin, yeter hariçten gazel attığın” diyenleriniz olabilir. Tamam ama yine de söyleceğim:

Çok şeyde olduğu gibi yiyecek içecek işlerinde de en güvenilir organ burundur!

Her zaman ilginç bulduğum bir yazar olan Phillipe Sollers

“Göz atmak yanıltır insanı ama koklamak asla” der ve şöyle devam eder: “Koku alma duygumuza güvenmeyi ilke edinseydik birçok gereksiz çatışmanın, ihanetin, haset ve düşmanlıkların bile önüne geçebilirdik.”

Ekmek konusu falan bir yana, bu sözlerin altına imzamı atarım.